Achtergrond

Achtergrond

Lange tijd heeft het idee geleefd dat palliatieve zorg synoniem is aan pijnbestrijding. Twintig jaar geleden werden terminale patiënten vaak opgenomen in het ziekenhuis en werd een infuus aangelegd om pijn te bestrijden met morfine en om de patiënt ‘rustig te houden’. Niet zelden werd de patiënt delirant. Onplezierig voor de patiënt en onplezierig voor de familie die bij de stervende waakte.
 
In de afgelopen twee decennia zijn er veel nieuwe inzichten opgedaan en is er nieuwe kennis verworven rond de zorg voor mensen in hun laatste levensfase.
Patiënten sterven het liefst thuis of, als dat niet kan, in een hospice. Huisartsen beschouwen palliatieve zorg inmiddels als een essentieel onderdeel van de huisartsenzorg. Voor sommigen zijn het zelfs de ‘krenten in de pap’.
 
Palliatieve zorg is voor veel mensen onbekend terrein, maar iedereen krijgt er mee te maken, als patiënt of als naaste. Palliatieve zorg is niet alleen van belang voor mensen met kanker, maar ook voor mensen die sterven aan de gevolgen van ouderdom, aan emfyseem, hartfalen, neurologische aandoeningen e.d.
 
In opdracht van stichting STEM deed TNS NIPO in 2008 een representatief onderzoek onder de Nederlandse bevolking. Kort samengevat zijn de uitkomsten dat de helft van de mensen die thuis wil sterven elders overlijdt, dat de mogelijkheden van terminale thuishulp nog onvoldoende bekend zijn, dat sterven dreigt te medicaliseren waardoor het risico bestaat dat we de regie over ons eigen bestaan en sterven kwijt raken en dat praten over het doodgaan niet eenvoudig is, vaak zelfs een taboe.
De gedachte is dat als mensen eerder nadenken over de dood en dit delen met naasten het waarschijnlijker is dat het einde van hun leven verloopt zoals ze graag willen.
 
Het is dus zaak mensen kennis en inzicht te geven vóórdat het sterven daar is. Het tijdens de brand uitleggen hoe die beheerst kan worden, is minder effectief dan vooraf uitleggen wat je kunt doen. Het kan mensen helpen om vroegtijdig na te denken over hun wensen en geeft hen instrumenten in handen om zelf de regie te blijven voeren in hun laatste levensfase.