Verpleging en verzorging

Verpleging en verzorging

De vervelende verschijnselen van je ziekte kan de huisarts vaak goed onder controle krijgen. Dat geldt bijvoorbeeld voor pijn, misselijkheid, angst… Is lijden eigenlijk nog wel nodig in deze moderne tijd? Jammer genoeg soms wel.
Je wordt zwakker en je hebt steeds meer zorg en verzorging nodig. Je partner, kinderen, familie, en vrienden kunnen bijspringen, maar op enig moment kan de inzet van een ziekenverzorgende of wijkverpleegkundige nodig zijn. Er moeten dan misschien allerlei zaken worden geregeld die de zorg voor jou vergemakkelijken, zoals een hoog-laag bed, een postoel… Voor je het weet lijkt je huis op een dependance van een ziekenhuis.
Hoe zit dat eigenlijk met de beschikbaarheid en bereikbaarheid van je huisarts? Wat doen jullie als er zich ineens een crisis voordoet?


[Vorige]   [Volgende]

Quote: De huisarts

In het begin heb je misschien geen hulp nodig. Maar dat kan veranderen en dan moeten partner, familie en vrienden vaker worden gevraagd te helpen. Jij moet dat kunnen accepteren en je partner en familie moeten dat aankunnen. Naarmate de zorg voor jou zwaarder en ingewikkelder wordt, moet er huishoudelijke hulp en thuiszorg ingeschakeld worden. Ook kan het nodig zijn dat er allerlei hulpmiddelen, zoals een hoog-laag bed of een postoel, geregeld worden. Dat is een hoop gedoe. Daarvoor moeten de nodige formulieren ingevuld worden. Daar staat je hoofd niet naar, maar de thuiszorg kan daarbij vaak helpen.

Quote: De wijkverpleegkundige

Mensen denken, als ze zo ziek zijn, dat ze niet meer thuis kunnen blijven. Ze denken dan dat ze dat hun partner of hun kinderen ‘niet kunnen aandoen’. Als we uitleggen wat wij, samen met de huisarts, voor hen kunnen betekenen, wat we kunnen doen, nou, dan komt er meestal wel een stukje rust. Dan zien zij in dat thuis sterven toch wel goed mogelijk is.

Quote: Anke Dik

Ik ben er eigenlijk zo’n beetje ingegroeid hé. Toen hij op een gegeven moment niet meer uit zijn bed kon komen, toen was ik toch wel een beetje ten einde raad. Ik heb dus hulp gezocht bij de huisarts, die mij verzekerde dat met de thuiszorg er best wat te regelen viel. De verpleegkundige heeft mij verteld wat zij kon en hoe wij het samen konden doen. Dat was fijn om te weten. Want ik was er echt op gebrand om hem hier thuis te houden tot het laatste.